Journey to Newcastle-upon-Tyne // part VI

Om de twee dagen een stukje blog?

Nu ja, geen probleem hoor, maar dan ga ik wel telkens kleinere stukjes schrijven dan het gemiddelde van mijn voorgaande posts..
Dan kunnen jullie tenminste goed volgen, en kan ik mij nog enkele weken bezighouden met mijn reisverhaal.

Ik probeer mij telkens zoveel mogelijk te herinneren als ik aan het schrijven ben, maar later - als het stukje dan al gepost is - begin ik mij nog leuke details te herinneren; zoals toen we aan de Quayside liepen van de guildhall naar de millennium bridge, dan zagen we dat het "bubbelgebouw" bestond uit doorzichtige vensters en vensters die volledig spiegel waren. En door de doorzichtige konden we binnen in het gebouw een soort van cirkel zien: allemaal verdiepingen in de vorm van cirkels. En op minstens 1 van die verdiepingen stonden allemaal mensen langs de balustrade van die cirkel naar buiten te kijken.
(weet je dat nog Jolien? dat was grappig hé!)

Het verbaast mij ook dat er zoveel mensen zijn die die dvd van Pride & Prejudice hebben gezien... Weten jullie dan ook wààr je die kan kopen?
Gelukkig dat ik in afwachting van de aanschaf van die dvd nog kan genieten van de mooiste scènes. Hier bijvoorbeeld: klik! (vooral de tweede helft is bijzonder genietbaar)

Hmm, als ik hier nog veel in de inleiding ga schrijven, dan blijven mijn posts natuurlijk gigantisch lang.. kzal dan maar stoppen zeker en pas de volgende keer vertellen in mijn inleiding waar je een screensaver van Darcy kan downloaden!

Na enkele pasjes op de brug merk ik op dat “het wel een beetje wiebelt hé”. Maar daarnaast is het over de Tyne lopen erg aangenaam. Het zicht is erg mooi en ik word onderworpen aan fotosessies.

Ook Jolien is gefascineerd door het “you can’t help looking at this”-panneel. Er schuilt dus enige waarheid achter de boodschap?!

“Hihi, ik heb ook al foto’s van dat bord!” zeg ik.
“Ohw! … Goh ja,” zegt Jolien

We kijken dan maar eens naar de andere kant van de brug en we bewonderen de boog die aan de blauwe lucht staat.

In het midden van de brug hangt een bordje tegen de reling. De brug is blijkbaar pas in 2002 opengegaan, dus toen het nieuwe millennium al een tijdje bezig was… nu ja..

Hier zie je het water van de Tyne en ik nodig hierbij Jonas uit om de interferentieverschijnselen te bestuderen.

We gaan terug verder. Ik passeer een klein meisje met een wegwerpfototoestelletje in de hand. Er gaat een flits af en de mama zegt “don’t take pictures of the floor!!!”. Hierbij denk ik: waarom zou je geen foto’s van de grond mogen maken?!? Als ik nu eens zo’n foto wil maken, dan doe ik dat toch gewoon! Waarop ik weldegelijk een foto neem van den asfalt, plus nog een stukje van het trapje en van het fietspad, zodat het toch niet té eentonig is.

En dan zijn we de brug over.. De Tyne is niet zo gigantisch breed dat je een halve dag onderweg bent om ze over te steken.

In een glazen kotje naast de brug vinden we een plannetje van de Quayside. Daarop komen we te weten hoe het vreemde bubbelgebouw noemt en dat het eigenlijk bubbels moeten voorstellen die overspannen zijn met een zeil… “aaaah, daarom zijn sommige vensters doorzichtig en andere niet”. Maar waarom we van de overkant van de Tyne allemaal mensen naar buiten zagen kijken weten we nog niet.

We draaien ons dan maar weer om, en daar staat de grote Baltic Tower en zien we zijn liften gretig op en neer gaan.