Journey to Newcastle-upon-Tyne // part VII

Zozo, we zijn de brug over en we zijn dus vlakbij ons nieuwe doel: de Baltic Centre. Dat is een gebouw met allemaal hedendaagse kunst erin. Tof hé!

De tentoonstelling die nu aan de gang is heet Spank the Monkey. Er hangen grote affiches aan de gevel en vlak voor het gebouw staan enkele mannen in kostuum. Er was blijkbaar een trouw of een trouwreceptie of zoiets want terwijl wij staan te kijken naar die mannen en zij aan het terugkijken zijn komt er een vrouw buiten met een lang wit kleed aan. Wij springen opzij, denkende dat de man met het fototoestel foto’s wil trekken en ook verwachtende dat er nog een ganse meute achter de bruid aan zou komen.. - jah, wat zou jij doen als je opeens in het midden van een trouwpartij zou terechtkomen?? – Maar die mannen beginnen ons een beetje uit te lachen en zeggen tegen de bruid “Haha, kijk, die oost-Europese meisjes zijn bang van jou!!!!”

We gaan dan maar rap naar binnen..

Op het gelijkvloers staat een “kunstwerk”. (meer kan ik mij niet echt herinneren.. het heet “woman, power,motercycles” of zo? Of ben ik hier iets helemaal aan het verzinnen?? Er stonden ook dingetjes die bewogen.. maar ik weet niet meer hoe die eruitzagen.. ik weet wel nog dat die bewogen omdat er vlakbij een ventilator stond die ze deed schommelen..)

We vinden het allebei maar raar en we nemen dan maar de lift naar de bovenste verdieping.

Dit is een zicht vanuit de lift.

De voorgevel heeft allemaal gekleurde ruitjes, je kan dat een beetje zien op een van de foto’s in een vorige post.

Door die venstertjes heb je telkens een heel verschillend zicht op de Quayside… (maar dat is niet echt een deel van de tentoonstelling, denk ik.. Nu ja.. alles is voor interpretatie vatbaar zeker?)

Dit is een niet-gekleurd venstertje.

Deze zijn wel gekleurd:

Als we door alle kleurtjes gekeken hebben, gaan we terug richting tentoonstellingsruimte (nu zaten we ergens achter de liften).

We zien een ramp (zo voor op te skateboarden) en er spelen van die stoere jongens op, er staan ook playstation-dingen waar je zogezegd op kan spelen, maar het werkt precies toch niet zo goed en achter de ramp ligt een gekantelde vrachtwagen, met de sleutels nog in het contact, met in de laadruimte allemaal schermpjes waarop iets te zien is.

Op die ramp mag je trouwens niet lopen:

De skatende jongens zijn allemaal vertrokken, en wij willen naar de vrachtwagen gaan kijken en nátuurlijk willen we dwars over dat spul lopen.. omdat dat daar zo uitnodigend ligt. Maar een mevrouw van het museum roept ons terug.. het mag niet...

De verdieping daaronder (ondertussen toch al de 3^e, denk ik) hangen vooral schilderijen. Op een scherm speelt ook een filmpje. Het begint heel vreemd, daarna is het ook heel vreemd en dan het einde … (ik weet dat alles weer goed komt, maar ik weet niet meer hoe het precies goed komt… Jolien! Help!)

We zien veel mooie schilderijen, zoals een waar groenten allemaal leuke dingen doen (vlees of dieren aanvallen of zoiets) en een waar allemaal namen van muziekgroepen op getekend zijn (een soort van pictionary). We worden bijna weggejaagd door een meneer van het museum omdat het bijna sluitingstijd zou zijn, maar wij gaan toch maar rustig door met het bekijken van de werken van Obey. Omdat we toch niet zoveel tijd meer hebben neem ik een foto van een bepaald werk zodat ik het later eens kan bekijken:

De overige 2 verdiepingen kunnen we niet meer bezoeken omdat het nu echt wel 6 uur is.