Journey to Newcastle-upon-Tyne // part IX

Zondag 8 oktober 2006

Gisterenavond zijn we vrij vroeg gaan slapen nadat we 1 of misschien 2 afleveringen van pride & prejudice hebben bekeken.

Vandaar dat we vandaag vrij vroeg wakker worden. Jolien wil nog even studeren, want door mijn komst heeft ze daar niet zoveel kans toe gehad dit weekend, maar die Latijnse teksten vertalen zichzelf al evenveel als Engelse teksten zichzelf lezen…

(op zoek naar een "engelse tekst" kwam ik dit tegen)

Na een tijdje houdt Jolien het voor bekeken en steken we een bepaalde en alom geprezen DVD nog eens in de DVD-lezer.

We kunnen eigenlijk niet zo lang in ons bedje blijven liggen, want er staat een tweedehandsmarktje op ons programma, en dat is maar open tot 14 uur (ik heb geen idee of dit juist is, het kan ook 13 of 15 uur zijn; maar ik denk toch dat 14 uur een goede schatting is..).

Voor we het goed en wel beseffen zijn we op weg naar St. James. Dat is een metrostation nabij het voetbalstadion (en tevens het dichtste metrostation, maar 20 minuten stappen). Daar aangekomen zoeken we even naar de ingang, want het metrostation is toch niet zo zichtbaar als een metrostation behoort te zijn. (Het ligt dan ook onder de grond..) Er is wel zo’n paaltje met zo’n geel kubusje erop, maar het metrostation ligt nog achter enkele struikjes en trapjes..
(foto: kubusje helemaal links, ingang achter de pijl en de blauwe auto rechts)

Uiteindelijk vinden we het toch en kan de volgende zoektocht beginnen: namelijk die naar kleingeld. De metrokaartjesverdelerautomaat aanvaardt enkel munten, en aangezien onze reis redelijk ver is, moeten wij het maximum van de munten in het toestel stoppen. Helaas hebben we niet genoeg munten. Vriendelijke voorbijgangers hebben die echter wel. Als wederdienst nemen we een foto van het drietal (want ze zijn met 3). Ze zijn blijkbaar erg blij dat ze in hét metrostation St. James zijn en willen dat moment vastleggen op de gevoelige plaat (nu ja.. eigenlijk op de fototoestelgeheugenkaart).

En zo gaat onze tocht verder om het uiteindelijke reisdoel van die dag te bereiken. Dat doel is niet zo geheim als het doel van twee bepaalde en alom geprezen laarsjes (ik weet trouwens wat het doel is, want ik heb het verhaal uitgelezen). Ons doel heet Tynemouth. Als je een beetje (gevorderd) Engels kan en enigszins vertrouwd bent met het hydrologisch stelsel van Newcastle, dan weet je dat de Tyne een rivier is en dat Tynemouth dus eigenlijk zoveel betekent als “Tyne-monde”. Inderdaad! Je raadt het al! We gaan naar de zee!