Journey to Newcastle-upon-Tyne // part X

Voor degene die niet meer volledig op de hoogte zijn:

2 jaar geleden ging ik op bezoek bij Jolien, die toen in Newcastle zat. Al onze spannende belevenissen tot zondagochtend 8 oktober 2006 zijn hieronder te lezen. Op die bewuste ochtend maakten we ons klaar om met de metro naar de zee te gaan.

And so the journey continues..

Enkele tellen later nemen we de roltrap naar beneden, naar het perron. Er zijn weliswaar 2 roltrappen naar 2 verschillende perrons, en om de een of andere reden hebben we de linkse roltrap genomen. Toevallig komt er, als we beneden zijn, juist een metro toe op het andere perron. Maar we dachten dat de metro’s op dit perron naar Tynemouth zouden rijden, en dat de metro’s van het andere perron naar de andere kant zouden rijden (dat stond namelijk zo ongeveer op een bordje). Dus we hadden niet zoveel aandacht voor die andere metro. Tot de metrobestuurder naar ons wuifde en teken deed dat we naar zijn metro moesten komen. Gehoorzaam als wij zijn spurten wij de trap weer omhoog en de andere trap weer omlaag en zwaaien even vriendelijk naar de metrobestuurder die zijn deurtjes dicht doet en vertrekt (als wij op de metro zitten, voor alle duidelijkheid).

Na geruime tijd op de metro gezeten te hebben, wordt het tijd om af te stappen. We komen aldus in het (erg mooie) metrostation van Tynemouth terecht, alwaar een bookfair aan de gang is. Jolien had mij enkel een tweedehandsmarkt beloofd, maar een boekenmarkt is eigenlijk wel leuker!

Jolien gaat al dadelijk op zoek naar boeken die ze moet lezen voor school, terwijl ik probeer om ook enkele titels van haar lijst te onthouden om haar te helpen zoeken. De opbrengst is eigenlijk maar magertjes, maar ik vind toch een mooie uitgave van Pride & Prejudice voor slechts een halve pond (als ik terug thuis ben, zal ik ontdekken dat het boek oorspronkelijk gratis werd aangeboden bij een krant).

We lopen nu al een hele tijd rond op de boekenmarkt en stilaan beginnen de kraampjes wat op te kramen en he

t volk op te krassen. Ook wij begeven ons uiteindelijk richting uitgang van het metrostation, slaan enkele willekeurige straatjes in en komen terecht in de “hoofdstraat” van Tynemouth. Na een klein einde wandelen komen we aan een bord: (de foto is ’s avonds genomen!)

En dit bord bevind zich aan de zijgevel van dit klein kerkje:

Maar als we binnen gaan zien we inderdaad dat het helemaal niet is wat we dachten dat het was! Het kerkje is helemaal geen kerkje meer, maar een soort van mini-winkelcentrumpje.

We lopen wat rond, maar gaan dan toch weer naar buiten, want de zee roept..

Vlak naast de zee stond vroeger een soort klooster, en nu staat het er nog een klein beetje.

Je kan het wel bezoeken, maar niet altijd..

Wij zijn niet van plan het te bezoeken, maar heel toevallig gaan we wel zo ongeveer in de richting van het hekken. Daar worden we dan uiteraard tegengehouden door een meneer die zegt dat ze gaan sluiten, of dat ze al gesloten zijn of zo, en dat we dus niet door het hekken mogen gaan..

We bewonderen dan maar even de clocktower. Tis te zeggen, we vragen ons af wát het eigenlijk is, maar het is inderdaad niets meer en ook niets minder dan een torentje met een klokje op.. Ah ja, er is ook een fonteintje (allee ja.. een waterkraantje), maar daar loopt nu geen water uit.